Cicero · Marcus Tullius Cicero
CICERO TO ATTICUS, GREETING.
Antium et Favonium libere nemo; nam Cato aegrotat. De me nihil timueris, sed tamen promitto nihil. [Sidenote: vi, 8] Quid quaeris aliud? Iudicia, credo. Drusus, Scaurus non fecisse videntur. Tres candidati fore rei putabantur, Domitius a Memmio, Messalla a Q. Pompeio Rufo, Scaurus a Triario aut a L. Caesare. “Quid poteris,” inquies, “pro iis dicere?” Ne vivam, si scio; in illis quidem tribus libris, quos tu dilaudas, nihil reperio. [Sidenote: xvi, 13] Cognosce cetera. Ex fratris litteris incredibilia quaedam de Caesaris in me amore cognovi, eaque sunt ipsius Caesaris uberrimis litteris confirmata. Britannici belli exitus exspectatur; constat enim aditus insulae esse muratos[156] mirificis molibus. Etiam illud iam cognitum est, neque argenti scripulum esse ullum in illa insula neque ullam spem praedae nisi ex mancipiis; ex quibus nullos puto te litteris aut musicis eruditos exspectare. [Sidenote: xvi, 14] Paulus in medio foro basilicam iam paene refecit isdem antiquis columnis; illam autem, quam locavit, facit magnificentissimam. Quid quaeris? nihil gratius illo monumento; nihil gloriosius. Itaque Caesaris amici, me dico et Oppium, dirumparis licet, in monumentum illud, quod tu tollere laudibus solebas, ut forum laxaremus et usque ad atrium Libertatis explicaremus, contempsimus sexcenties HS; cum privatis Footnote 156: muratos _Junius_, _Tyrrell_: miratos _M_: munitos _E_. Favonius: Cato is ill. You need not be afraid for me, but I won’t promise anything. What else do you want to know? Oh! the trials, I suppose. Drusus and Scaurus are thought to be innocent. Three candidates will probably be prosecuted, Domitius by Memmius, Messalla by Q. Pompeius Rufus, Scaurus by Triarius or L. Caesar. What shall I be able to find to say for them, you will ask. May I die, if I know. Certainly I find no suggestions in those three books you praise so highly.
Here is the other news. From my brother’s letters I hear that Caesar shows signs of extraordinary affection for me, and this is confirmed by a very cordial letter from Caesar himself. The result of the war in Britain is looked forward to with anxiety. For it is proved that the approach to the island is guarded with astonishing masses of rock, and it has been ascertained too that there is not a scrap of silver in the island, nor any hope of booty except from slaves; but I don’t fancy you will find any with literary or musical talents among them. Paulus has almost reached the roof of his colonnade in the Forum. He has used the same old columns, but has executed most magnificently the part he put out on contract. It goes without saying that a monument like that will win for him more popularity and glory than anything. And so we friends of Caesar—myself and Oppius I mean, though you may explode with wrath at my confession—have thought nothing of spending half a million of money[157] for that public work of which you used to speak so enthusiastically, the extension of the Forum and continuation of it as far as the Hall of Liberty. We could not Footnote 157: 60,000,000 sesterces. non poterat transigi minore pecunia. Efficiemus rem gloriosissimam; nam in campo Martio saepta tributis comitiis marmorea sumus et tecta facturi eaque cingemus excelsa porticu, ut mille passuum conficiatur. Simul adiungetur huic operi villa etiam publica. Dices: “Quid mihi hoc monumentum proderit?” At quid id laboramus? Habes res Romanas. Non enim te puto de lustro, quod iam desperatum est, aut de iudiciis, quae lege Coctia fiant, quaerere.
Text from Project Gutenberg, public domain in the United States.