Cicero · Marcus Tullius Cicero
CICERO TO ATTICUS, GREETING.
Miseriae nostrae potius velim quam inconstantiae tribuas, quod a Vibone, quo te arcessebamus, subito discessimus. Allata est enim nobis rogatio de pernicie mea; in qua quod correctum esse audieramus, erat eius modi, ut mihi ultra quadringenta milia liceret esse, illo pervenire non liceret. Statim iter Brundisium versus contuli ante diem rogationis, ne et Sicca, apud quem eram, periret, et quod Melitae esse non licebat. Nunc tu propera, ut nos consequare, si modo recipiemur. Adhuc invitamur benigne, sed, quod superest, timemus. Me, mi Pomponi, valde paenitet vivere; qua in re apud me tu plurimum valuisti. Sed haec coram. Fac modo, ut venias. [Sidenote: _On a journey about Apr. 5_, B.C. _58_] Pray God that the day may come when I shall be able to thank you for compelling me to go on living. At present I am heartily sorry for it. Please come to me at once at Vibo. For several reasons I’ve made my way thither. If you come, I shall be able to lay plans for my whole journey in exile. If you do not, I shall be surprised: but I trust you will.
Text from Project Gutenberg, public domain in the United States.